14 marca 2025 roku przestrzeń Fundacji Varsztatovnia na Dzielnej 5 po raz kolejny stała się miejscem spotkania sztuki i społecznego zaangażowania. Otwarcie wystawy „Voices of the Unheard” było nie tylko artystycznym wydarzeniem na mapie Warszawy, ale przede wszystkim wyrazem misji Fundacji – oddania głosu tym, których często się nie słyszy.
O wystawie
Wystawa prezentuje dzieła kilkunastu artystów i artystek, których prace – malarstwo, rzeźba, instalacje i formy mixed media – poruszają tematy wojny, traumy, zdrowia psychicznego, wykluczenia oraz i stygmatyzacji. To nie tylko ekspozycja artystyczna, ale także przestrzeń empatii i wspólnego przeżywania. Każda praca to osobista historia przekształcona w artystyczny manifest.
Wśród prezentowanych twórców i twórczyni znaleźli się: Paulina Orzeł, Małgorzata Rumińska, Magdalena Sobolska, Piotr Jakubowski, Matteo Vivona, Alicja Barankiewicz, Kamil Sapkowski, Justyna Podgorodecka, Anna-Kristina Zinchenko, Stanisław Niziołek, Tatiana Tretiakova, Przemysław Chochół, Łukasz Nowak oraz Krzysztof Bruździński.
Mapa emocji
Ważnym elementem wystawy jest interaktywna Mapa Emocji – miejsce, w którym widzowie mogą zostawić ślad własnych odczuć oraz wzruszeń. Kolorowe pinezki, karteczki i słowa tworzą wspólne historię – opowieść o tym, co porusza, co boli, co daje nadzieję. Mapa pozwala zbliżyć się do doświadczeń innych, ale i spojrzeć w siebie – to dialog pomiędzy twórcą a odbiorcą, który odbywa się poza słowami.
Godziny ciszy
Chcemy, by każda osoba mogła doświadczyć tej wystawy w sposób bezpieczny i dostosowany do swoich potrzeb i z myślą o tym wprowadziliśmy godziny ciszy – specjalny czas, w którym wystawa funkcjonuwała w warunkach ograniczonych bodźców dźwiękowych. To momenty, w których dźwięki są przytłumione, nie odbywają się rozmowy ani inne działania.
Artyści w centrum uwagi
🗣 Na otwarciu wystawy odbyło się poruszające, performatywne czytanie poezji Alicji Barankiewicz – subtelny moment, który wprowadził uczestników w emocjonalny ton wystawy i zaprosił do głębszego odbioru treści.
Alicja Barankiewicz jest trans kobietą. Pisze wiersze od trzynastu lat, choć głównie do szuflady. W poezji lubi analizować najciekawsze odcienie szarości. fascynuje ją proces przekuwania trudów w siłę oraz badanie dynamiki pomiędzy nimi. Jej poezja skupia się na fenomenie tożsamości, jej budowania i degradacji. Lubi też mielić ozorem, memłać głoski i mieszać treść z formą. Za niedościgniony wzór stawia sobie poezję Różewicza, Białoszewskiego i Bursy.
Dlaczego to robimy?
Bo wierzymy, że sztuka ma moc nie tylko poruszać – ale także włączać. Wystawa Voices of the Unheard to nasza odpowiedź na potrzebę tworzenia przestrzeni, w której mogą wybrzmieć historie dotąd przemilczane. Chcemy pokazać, że każdy głos ma znaczenie.
Fundacja Varsztatovnia od lat działa na rzecz osób marginalizowanych, wrażliwych, różnorodnych. Wierzymy, że prawdziwa kultura to ta, która jest dostępna, empatyczna i otwarta – nie tylko na odbiorców, ale i na twórców. Wystawa nie jest dla nas tylko wydarzeniem artystycznym – to manifest naszej misji.
Robimy to, bo wiemy, że trauma, wojna, wykluczenie i zdrowie psychiczne to tematy, o których trzeba mówić – z czułością, odpowiedzialnością i przestrzenią do wspólnego przeżywania.
Robimy to, bo chcemy, by Varsztatovnia była miejscem, gdzie możesz nie tylko tworzyć – ale też być usłyszanym.
Wystawa była realizowana w ramach projektu „INSPIRE” dofinansowanego z programu Kreatywna Europa.
Specjalistka ds. Komunikacji w Varsztatovni
